Yep, zo herkenbaar. Afgelopen zondag was zo’n perfecte zondag. De kussen van de tuinstoelen op de grondi n de tuin. Lekker stoeien met de kleine en met het zonnetje op het bolletje, tussen het stoeien door een tukkie doen. En toen kwam het gevoel ‘we moeten wat doen!’. Ergens heen, een stukje wandelen, wat dan ook als het maar ‘iets doen’ is. Na even mentaal modderen met z’n drieën brak de zon niet alleen fysiek maar ook mentaal door…., we waren al ‘wat aan het doen!’ en wel het belangrijkste wat er is namelijk ‘aan het genieten!’. En niet een beetje genieten maar volop genieten van elkaar, ons stekkie, de schitterende dag en nog een keer en daarmee dus het knetterbelangrijkste; elkáár (en zelfs een beetje van onszelf, ook belangrijk hoor…;-))

Hartelijke groet, Edwin